- Eleştiriyi bağlantı sanmak
Birçok kişi rahatsızlığını lisana getirirken, aslında karşısındakini yargılıyor. “Bu davranışın beni etkiledi” demek yerine “Sen esasen daima böylesin” cümleleriyle konuşmak, bağlantısı tahlil değil, hücum haline getiriyor. Uzman Klinik Psikolog Aycan Koç “Eleştiri, his temelli bir farkındalık içermediğinde savunmaya neden olur. Partnerini daima yetersiz gören bir yaklaşım, bir mühlet sonra alakayı de değersizleştirir. Bağlantı; suçlamak değil, paylaşmaktır” diyor.
- Susarak aralık koymak
Susmak her vakit sakinlik değil, birden fazla vakit uzaklaşmadır. “Konuşacak bir şeyim yok”, “Zaten anlamıyorsun”, “Ne fark edecek ki?” Bu tıp cümlelerin arkasında ekseriyetle tahlilden değil, kopuştan beslenen bir tutum yatar. Konuşulmayan her sıkıntı, vakitle birikerek ilgiyi sessizce tüketir. Bağlar, hislerin dolanıma girebildiği kadar yaşar.
- Partnerini toplum içinde küçük düşürmek
Partnerini diğerlerinin yanında alaya almak, ima yollu eleştirmek ya da küçümsemek bağlantıdaki itimat yerini zedeler. Daha da yıpratıcı olan ise bu davranış sonrası gelen şu cümledir: “Çok alıngansın, latife yaptım.” Bağda yaşanan kırgınlık değil, o kırgınlığı lisana getirince suçlanmak asıl yarayı oluşturur. Hürmet, bağlantıda sevgi kadar onarıcıdır.
- “Ben Böyleyim” cümlesiyle değişime direnç göstermek
“Beni bu türlü kabul et” cümlesi, birçok vakit değişime dirençtir. Meğer ilgi, iki tarafın da birlikte gelişmesiyle güçlenir. Sabit kalan bir kimlik yapısı, vakitle ilgiyi esnetilemeyen bir alana dönüştürür. Ve esnemeyen her yapı, birinci sarsıntıda kırılır.
- Duyguların ismini koymadan anlaşılmayı beklemek
“Ben söylemeden anlamalı”, “Seviyorsa hisseder” Bu cins kanılar, duygusal beklentiyi romantize ederken irtibatı yok sayar. Meğer tabir edilmeyen her his, vakitle kırgınlığa dönüşür. Alakalar, sezgilerle değil, açıklıkla güçlenir.
- Dijital tuzağa düşmek!
Uzman Klinik Psikolog Aycan Koç “Sosyal medya, sadece tanışmaları kolaylaştırmadı; bağ kurmanın pahasını de azalttı. Artık biriyle sorun yaşandığında tahlil aramak yerine, “yerine koyulabilecek öteki biri” fikri devreye giriyor. Alakalar derinleşmeden tüketiliyor, bir ‘tıkanıklık’ anında vazgeçmek, beklemekten daha kolay geliyor. Zira dijital çağda herkes ulaşılabilir ancak kimse vazgeçilmez değilmiş üzere bir algı hakim. Öte yandan, görünürlük ve beğenilme isteğinin ilgilerin önüne geçmesiyle; bir öyküde etiketlenmemek, birlikte çekilen fotoğrafın paylaşılmaması ya da geç gelen bir bildiri bile, bağın çarçabuk derinden sarsılmasına neden olabiliyor. Halbuki bağlantı, dışarıdan nasıl göründüğünden çok, içeride nasıl hissedildiğiyle yaşanır. Bağ, beğeniyle değil, itimatla kurulur” diyor.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı


