Yoğun bakım ünitesine alınan hastaların hayatını kaybetmeye yakın olduğu niyeti genelde paniğe ve karamsarlığa yol açıyor. Halbuki bu varsayımın yanılgılı olduğuna dikkat çeken Anadolu Sağlık Merkezi Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı Dr. Tülin Tünel, “Kişinin kritik durumu kendine mahsustur ve tedavi edilebilir pek çok sıhhat sorunu için de ağır bakım gereksinimi doğabilir. Ağır enfeksiyonlar, baş travması, büyük cerrahi sonrası üzere 7/24 müşahede ya da müdahale gerektiren durumlar korkutucu olsa da yanlışsız ve vaktinde uygulamalarla denetim altına alınabilir. Ağır bakımdaki esas müdahaleler ortasında; kalp atış suratı, oksijen düzeyi ve teneffüs durumu üzere yaşamsal işlevlerin takibi, özel ilaç tedavileri, gereksinim varsa oksijen ve beslenme dayanağı, fizik tedavi ve rehabilitasyon yer alır” dedi.
Yoğun bakım süreci birden fazla uzmanlıkla yönetiliyor
Destek tedavilere örnek olarak beslenme yardımı için mide tüpü ya da damardan besin solüsyonları verilebileceğini söz eden Tünel, “Böbrek işlev bozukluğu yahut teneffüs yetmezliği dediğimiz ağır akciğer hasarı üzere durumlarda ise tertipli olarak kanın temizlenmesini sağlayan diyaliz gibisi bir süreçten faydalanılabilir. Ağır bakımda hastalar multidisipliner bir takımla takip edilir. Bu grupta çoklukla; ağır bakım tabibi, enfeksiyon tabibi, beslenme uzmanı, genel cerrahi grup, göğüs hastalıkları gerekiyorsa da onkoloji doktoru, fizyoterapistler ve yara bakım hemşireleri vazife alır. Bu ünitenin, hayati işlevler kelam konusu olduğu için deneyimli takımlar tarafından yönetilmesi çok kıymetli” halinde konuştu.
Yoğun bakımda kalış müddetinin, hastalığın şiddetine ve tedavi gereksinimine bağlı değiştiğini lisana getiren Tünel, “Hastalar birkaç günden birkaç aya, hatta birtakım durumlarda daha uzun mühletlerle ağır bakım takviyesi alabilir. Ayrıyeten hastalığın şiddetini özel skorlama sistemleri ile hesaplayarak ağır bakımdaki bir hastanın yüzde kaç ihtimalle güzelleşebileceğini de öngörebiliyoruz” dedi.
Hasta yakınları bilinçlenmeli
Post ağır bakım sendromunun, ağır bakımda kalmış hastalarda görülen, fizikî, ruhsal ve bilişsel bir klinik tablo olduğunu açıklayan Tünel, “Uzun müddet yatağa bağımlı kalma, hudut hasarı, anksiyete bozukluğu, uykusuzluk, halüsinasyon, ağrı, bellek sıkıntıları, karar verme zahmeti üzere faktörler bu sendromun oluşmasına taban hazırlıyor. Ortalama olarak beş ila altı ay kadar süren bu sendrom için hasta yakınlarının evvelce hazırlanması, süreç adaptasyonu için pahalı. Hastaya duygusal dayanağı nasıl sağlamaları gerektiğinden, rastgele bir kötüleşmeyi hangi prosedürlerle fark edebileceklerine kadar kapsamlı bir bilgilendirme, sıhhat merkezi tarafından kesinlikle yapılmalı” ihtarında bulundu.
İyileşme sürecinde hassasiyet gerekli
Yoğun bakımdan konuta geçişte, hastanın bakım planlarının aksatılmaması kaide diyen Tünel, “Alınması gereken ilaçlar ihmal edilmemeli, özel bir diyete uyulması gerekiyorsa yeni bir beslenme alışkanlığı kazanılmalı. Düzgünleşme sürecinde; fizik tedavi uzmanları eşliğindeki fizikî aktivite ve istirahat alanının konforu da göz arkası edilmemeli. Ayrıyeten hasta yakınları ağır bakım sonrasında bireyde ortaya çıkabilecek semptomları düzgün gözlemlemeli ve kıymetlendirmeli, el hijyenine hassasiyet göstererek hastayı enfeksiyonlardan muhafazalı. Öbür bir dikkat edilmesi gereken nokta ise psikososyal takviyenin değer kazanması. Gerekli durumlarda profesyonel yardım almayı muhakkak tavsiye ediyoruz” halinde konuştu.
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
